Beste mensen!

Werkweekje in juni...   Dacht ik nou écht dat ik na mijn pensioen geen secretaresse-achtige werkzaamheden meer zou moeten verrichten??... Daar was ik eigenlijk wél van overtuigd toen ik afscheid nam van mijn werkzame leven en begon met mijn prepensioen....  Nou, laat ik maar eerlijk zijn, elke week, ja ELKE WEEK, zijn er nogal wat administratieve handelingen te verrichten die ik op maandagochtend heb gepland - ja op maandagochtend - want dan ben ik er maar van af voor de rest van de week! Er zijn weken waarin ik toch echt meer tijd nodig heb voor alle administratieve zaken. Ik red het gewoon niet altijd in een paar uurtjes per week...   Ligt dat nou aan mij, of ís er gewoon meer werk? Soms lig ik wakker van zondag op maandag met dwalende gedachten aan het werk dat op mij wacht.... mails, blauwe enveloppen, niet alleen uit Nederland, maar ook uit Frankrijk - die zijn trouwens gewoon wit.., brieven waarin Nederlandse instanties geld willen zien omdat wij besloten hebben ons geluk te beproeven in een ander land en eerlijk gezegd.... ze lijken wel een beetje (veel) jaloers!  Jaren hebben Jappie en ik gewerkt en daarmee onze verdiensten voor later veiliggesteld. Mijn lief en ik hebben samen bijna honderd !! gewerkte jaren in onze rugzakjes....  Toch moeten er duizenden eurootjes per jaar terug naar Nederland, omdat het land denkt dat ze nog recht hebben op een deel van onze inkomsten, die wij al jarenlang hebben opgebouwd...    Goed, wij klagen niet! Laat dát voorop staan, maar de zweetdruppels, de slapeloze nachtelijke uurtjes, de frustraties omdat niet alles meer werkt zoals enkele jaren geleden, de printer die zijn beste jaren ook heeft gehad (net als wij) en ook de laptop die aangeeft vol te zitten met al die wetenschap (nét als wij), stapelen de "geen zin in" gedachten en soms ook gefrustreerde uitspraken op! Wij vragen ons weleens af waarom je niet gewoon een pensioen en AOW - waar je al die jaren voor hebt gewerkt - netto krijgt, zonder dat gedoe met verrekeningen, blauwe enveloppen en terugbetalingen! Makkelijker kun je het niet maken! Toch??   Goed, wij klagen niet! Óns hoor je niet klagen, want waar zou je over klagen als je gewoon kunt doen wat je wilt en hebt wat je nodig hebt en doet wat je graag wilt doen?  Simpel gezegd, we zijn blij met wat we hebben, we zijn happy met elkaar en we doen graag de dingen die we doen of móeten doen (uren administratie dan weer iets minder graag....).    Geluk haal je dan ook uit de gewone dagelijkse dingen!   Dan kun je blij worden van het drinken van een glas water, omdat het zo'n leuk glas is.... Dan kun je blij worden van de afwas omdat dan alles weer heerlijk opgeruimd is en je kunt zien hoe leuk je keuken eigenlijk is.... Dat je gewoon de hele dag op je gekke gebloemde crocs en maffe sokken mag lopen zonder dat er iemand zegt.... hé joh, dat kan écht niet (meer) hoor! ... Dan kun je blij worden van klusjes op je naaimachine omdat je dat gordijn weer gewoon kunt sluiten zonder dat de zoom over de grond sleept... Van een telefoontje dat je niet hoeft op te nemen omdat je telefoon aangeeft dat het SPAM is.... gewoon lekker wegdrukken! Dat je auto gewoon elke keer weer start, zonder tegen te sputteren... Dat je bankpas gewoon meewerkt... Dat je de eerste aardbeitjes weer mag plukken... Dat je afgehandelde blauwe retourenveloppen kunt afgeven bij La Poste...   Dat je kunt genieten van de prachtige luchten, die nooit hetzelfde zijn!

Als je door onze tuin loopt, vind je aan alle kanten ontluikend gekleurd nieuw leven. Wat is de lente toch prachtig! 

Alweer een maand voorbij.... mijn laatste blog is een maand geleden, dus hoog tijd om wat inspiratie te zoeken en wat energie bij elkaar te rapen om een nieuw blog in elkaar te zetten! 

t'sja-letje....?

De auto is gepoetst! Dat mag wel in de krant, want dit is in drie jaar tijd de eerste echte schoonmaakbeurt.... De ramen zijn een keer gewassen en de controles en de beurten zijn uiteraard allemaal langsgekomen, maar schoonmaken? Poetsen? In de was.... was dat?

Drie weekjes zijn er al weer om sinds het laatste blog! 

Als ik 's morgens de gordijnen open schuif, dan valt mijn oog eerst op de grote scheefgegroeide treurspar in het land aan de overkant van de weg. Als de takken bewegingloos over het land hangen, is het nog windstil en vaak een rustige dag, net zoals het vandaag lijkt te worden! 

Lensbalfotografie

Dan is ook deze decembermaand alweer bijna voorbij.... 

Onderweg langs het Overijssels Kanaal, even pauze!

Wordt het de korte broek of, uit gewoonte, in november toch maar gewoon de lange werkbroek??