Fan Fr en Fr .... de natuur in!

Alweer een maand voorbij.... mijn laatste blog is een maand geleden, dus hoog tijd om wat inspiratie te zoeken en wat energie bij elkaar te rapen om een nieuw blog in elkaar te zetten! 

Lees meer »

We Kangoo!!

De auto is gepoetst! Dat mag wel in de krant, want dit is in drie jaar tijd de eerste echte schoonmaakbeurt.... De ramen zijn een keer gewassen en de controles en de beurten zijn uiteraard allemaal langsgekomen, maar schoonmaken? Poetsen? In de was.... was dat?

Lees meer »

Zomaar een zondagmiddag...

Als ik 's morgens de gordijnen open schuif, dan valt mijn oog eerst op de grote scheefgegroeide treurspar in het land aan de overkant van de weg. Als de takken bewegingloos over het land hangen, is het nog windstil en vaak een rustige dag, net zoals het vandaag lijkt te worden! 

Lees meer »

een maand in Fryslân - en weer thuis!!

Na een verblijf van bijna een maand in Fryslân zijn wij weer thuis!  Alle afspraken die we in de agenda hebben staan voor die maand zijn afgevinkt en nu gaan we thuis weer lekker verder!   We vieren de maand in Fryslân een aantal verjaardagen mee, er zijn weer de nodige medische controles bij tandarts en ziekenhuis, we halen de familiebanden weer aan, voor zover dat mogelijk is.  We passen - voor de verandering - op een kleinkind en kletsen bij met vrienden.    De eerste week van ons verblijf in Nederland staat in het teken van de zoektocht naar een stacaravan/chalet, en dan het liefst op een - voor ons - acceptabele plek. Voor het gemak noem ik het maar even chalet, dat typt korter en klinkt luxer! We bekijken bestaande chalets op al bestaande plekken, waar we thuis in Frankrijk al bezichtigingen voor hebben ingepland.  Man-man, wat valt dat tegen! Het eerste chalet staat naast een drukke weg, het tweede is door de bomen véél te donker. De derde is de naam chalet niet waardig, is een oude caravan en hij staat op een rommelige camping waar mensen met peuken in de mondhoek en een pot bier over het pad lopen, een bijeengeraapt hokkerig geheel, dat wij níet voor ogen hebben! In Gaasterland kijken we naar een chalet, dat helaas ook al veertig lente's telt, waar geen hokje bij staat en waar geen heg of iets dergelijks omheen staat. Je zit aan alle kanten te kijk! Dit is een zoektocht zonder einde, als wij niet onze eisen of budget bijstellen!   We kijken op een camping waar op een nieuw gedeelte chalets of stacaravans mogen komen die voldoen aan bepaalde eisen, zoals bouwjaar, uitstraling, en afmetingen. Er mag maar één soort fietsenhokje staan en er mag alleen een bepaald soort veranda gebouwd worden, alléén verricht door een officieel bouwbedrijf, uitgezocht door de camping zelf.  Dit kost goud uiteraard en als we één en ander uitrekenen, kan alles rondom het chalet nog wel eens duurder uitvallen dan het chalet zelf... Valt óók af! We bezoeken enkele bedrijven die chalets/stacaravans bouwen en daarnaast nieuwe en tweedehands verkopen.  Er volgen bezoeken bij verschillende campings op korte afstand van - of in - Friesland.  Dan blijft er maar één camping over, waar het chalet dat wij na lang zoeken hebben uitgezocht, mag staan! Een plekje aan de rand van de camping, uitzicht op een paardewei, een bomenrand, en heggen waarachter nog enkele chalets staan. Een dorp met winkels en restaurantjes en een zwembad op loopafstand.  Het Drents-Friese Woud - Vledder is de plek waar wij zullen verblijven als wij naar Friesland gaan. Alles moet nog worden aangelegd, de plaatsing van het chalet is in december - ijs en weder dienende....  Als het chalet geplaatst is en aangesloten op gas-water-licht, dan moet er nog een terrasje voor met een overkapping erboven... Een hokje voor fietsen en wat tuingerei, en onderlangs een nette afwerking... Ook daar is dan weer genoeg te doen! Voor ons ook fijn dat we dan zelf mensen kunnen ontvangen!   De camper blijft voor echte vakanties in ons woonland of daar omheen!   

Lees meer »
Dacht ik nou écht dat ik na mijn pensioen geen secretaresse-achtige werkzaamheden meer zou moeten verrichten??...
Daar was ik eigenlijk wél van overtuigd toen ik afscheid nam van mijn werkzame leven en begon met mijn prepensioen.... 
Nou, laat ik maar eerlijk zijn, elke week, ja ELKE WEEK, zijn er nogal wat administratieve handelingen te verrichten die ik op maandagochtend heb gepland - ja op maandagochtend - want dan ben ik er maar van af!
Er zijn weken waarin ik toch echt meer tijd nodig heb voor alle administratieve zaken.
Ik red het gewoon niet meer in een paar uurtjes per week...
 
Ligt dat nou aan mij, natuurlijk word ik een jaartje ouder, dus alles zal best wat langzamer gaan.... maar dat mág!
Of ís er gewoon meer werk?
Zijn de instanties die álles van ons willen weten gewoon nooit tevreden? Hebben ze daar mensen werken die zich zo vervelen dat ze maar gewoon mensen bestoken met post? 
Soms lig ik wakker van zondag op maandag met dwalende gedachten aan het werk dat op mij wacht.... mails, blauwe enveloppen, niet alleen uit Nederland, maar ook uit Frankrijk - die zijn trouwens gewoon wit.., brieven waarin Nederlandse instanties geld willen zien omdat wij besloten hebben ons geluk te beproeven in een ander land en eerlijk gezegd.... ze lijken wel een beetje (veel) jaloers! 
 
Jaren hebben Jappie en ik gewerkt en daarmee onze verdiensten voor later veiliggesteld. Mijn lief en ik hebben samen bijna honderd !! gewerkte jaren in onze rugzakjes.... 
Toch moeten er duizenden eurootjes per jaar terug naar Nederland, omdat dat land denkt dat ze nog recht hebben op een deel van onze inkomsten, die wij al jarenlang hebben opgebouwd... 
 
Goed, wij klagen niet!
Laat dát voorop staan, maar de zweetdruppels, de slapeloze nachtelijke uurtjes, de frustraties omdat niet alles meer werkt zoals enkele jaren geleden, de printer die zijn beste jaren ook heeft gehad (nét als wij) en ook de laptop die aangeeft vol te zitten met al die wetenschap (nét als wij), stapelen de "geen zin in" gedachten en soms ook gefrustreerde uitspraken op!
 
Wij vragen ons weleens af waarom je niet gewoon een pensioen en AOW - waar je al die jaren voor hebt gewerkt - netto krijgt, zonder dat gedoe met verrekeningen, blauwe enveloppen en terugbetalingen!
Want nadat je volgens de instantie bedragen had moeten betalen, krijg je uiteindelijk méér terug....
Makkelijker kun je het toch niet maken!
Toch??
 
Goed, wij klagen niet! Óns hoor je niet klagen, want waar zou je over klagen als je gewoon kunt doen wat je wilt en hebt wat je nodig hebt en doet wat je graag wilt doen? 
Simpel gezegd, we zijn blij met wat we hebben, we zijn happy met elkaar en we doen graag de dingen die we doen of móeten doen (uren administratie dan weer iets minder graag....). 
 
Geluk haal je dan ook uit de gewone dagelijkse dingen!  
Dan kun je blij worden van het drinken van een glas water, omdat het zo'n leuk glas is....
Dan kun je blij worden van de afwas omdat dan alles weer heerlijk opgeruimd is en je kunt zien hoe leuk je keuken eigenlijk is....
Dat je gewoon de hele dag in een oude roze korte broek en op je gekke gebloemde crocs en maffe sokken mag lopen zonder dat er iemand zegt....  hé joh, dat kan écht niet (meer) hoor! ...
Dan kun je blij worden van klusjes op je naaimachine omdat je dat gordijn weer gewoon kunt sluiten zonder dat de zoom over de grond sleept...
Van een telefoontje dat je niet hoeft op te nemen omdat je telefoon aangeeft dat het SPAM is.... gewoon lekker wegdrukken!
Dat je auto gewoon elke keer weer start, zonder tegen te sputteren...
Dat de zon weer prachtig ondergaat...
Dat je bankpas gewoon meewerkt...
Dat je de eerste aardbeitjes weer mag plukken...
Dat je afgehandelde blauwe retourenveloppen kunt afgeven bij La Poste... 
Dat je zomaar een weekje langs de Loire kunt fietsen...

Een honingbijtje op je klaver zit.....                                         

Een prachtige roos zich toont op je rozenstruik vól luizen....                                                                                   

Dat je oude broek weer past....                                               

Dat je gewoon kunt genieten van het uitzicht vanaf je eigen balkon...                                                     

Dat onweersluchten om van te smullen zijn...

Dat je kunt lachen om niks bijzonders, maar ook mag huilen om iets heel bijzonders...
 
Nee, we hebben niks te klagen!