We Kangoo!!

De auto is gepoetst! Dat mag wel in de krant, want dit is in drie jaar tijd de eerste echte schoonmaakbeurt.... De ramen zijn een keer gewassen en de controles en de beurten zijn uiteraard allemaal langsgekomen, maar schoonmaken? Poetsen? In de was.... was dat?

Vroeger, ja ooit, poetste ik na elke rit mijn motor. Na elke rit ja! De muggen eraf met een in afwasmiddel gedrenkt stukje keukenrol, de modder met de waterslang of een sopje met een teder doekje en alle oneffenheden werden vakkundig onder de loep genomen en liefdevol bewerkt tot ze weg waren.... 

Dan dit blauwe exemplaar dat bij ons op de oprit staat. Eigenlijk onopvallend, want hier lijkt wel elke Fransman een dergelijke voiture te bezitten. Overigens niet zoals die blauwe van ons, maar meestal een witte. Nou ja, wit.... bedekt wit, laat ik dat zo maar zeggen. 

Want?

Hier is autopoetsen alleen voor luxere wagens bedoeld. Denk ik... Wij hebben een zogenaamde MPV, een soort van compacte bestelauto. Multi-Purpose-Van, dus geschikt voor Van alles.

Veel Fransen denken daar ook letterlijk zo over! Vooral de op jagen beluste heren die niet twijfelen om in de auto te gooien wat ze vangen, hun hond met bemodderde poten springt op de bank achterin, de bebloede kadavers in het achterste deel en de jager met kornuit en modderlaarzen voorin! Ze rijden de meest drekkige weggetjes in, zonder zich druk te maken over opspattende waterplassen of viezigheid die hardwerkende tractorbanden achterlaten na gedane arbeid...  Ze maken zich niet druk over dat extra laagje over de laklaag, die dus ooit wit moet zijn geweest. 

Nou is dit wel een extreem voorbeeld, maar hier op het platteland bepaald niet ongewoon. 

Dus niet al te moeilijk doen, poetsen als je er zin in hebt, of als er een reden voor is. 

Is het rijden naar het buitenland (of Nederland) een reden tot poetsen? 

JA, want ik wil liever niet in zo'n ongewassen exemplaar rondrijden, dus de binnenkant ondergaat een complete verandering.... gras, zand, steentjes, snoeppapiertjes, zakdoekjes, tissues,  stof, hooi, verloren oorbellen, nog meer gras, zand en steentjes worden verwijderd, waarna de waterslang de buitenkant bewerkt. 

Daaraan verandert echter maar weinig, want het heeft kortgeleden flink geregend, maar er valt toch wel eer te behalen; na al dat harde werken staat er wel een heel andere wagen op onze oprit. Ik ben trots op manlief die daar zo hard zijn best voor heeft gedaan! En ik ben trots op ons glanzend compact bestelautootje! Dat dan nu weer ruimte biedt voor zóveel troep dat wij denken nodig te hebben voor het inrichten van de stacaravan of het chalet..... 

Vrijdag rijden wij dan dus met onze supernette, glanzende blinkendschone en - door onze opruimmodus - plotseling ruime voiture richting Nederland. Deze keer niet naar ons heitelân, maar naar Drenthe!          Naar Vledder, waar onze stacaravan woont. 

De aansluitingen zijn de afgelopen weken gedaan en we zijn benieuwd naar ons plekje op de camping aldaar.

Zou het bevallen? 

Een vast plekje waar je je familie, vrienden en kennissen gewoon kunt ontvangen zonder allerlei gymnastiekoefeningen van iedereen te vragen..?

Waar je een ruime slaapgelegenheid hebt, waar je bij het overeind komen niet direct je slaap-hoofd stoot tegen het plafond?

Waar je heen-en-weer lopend kunt koken, waar je (warm) kunt douchen en waar je je fiets kan pakken zonder deze van de fietsendrager af te moeten tillen? 

Waar je je toilet gewoon kunt doorspoelen rechtstreeks het riool in? 

Waar je gewoon en praktisch je auto kunt pakken voor een afspraak bij deze of gene en ter plekke dan ook zonder problemen kunt parkeren? 

Gelukkig wacht camper Fan(h)ús thuis op ons volgende Franse tripje! 

Waar je met niet meer dan twee mensen in kunt verblijven, waar je je slaperige hoofd stoot als je wat te snel wilt opstaan, waar je - met een beetje goede wil - toch eigenlijk ook best goed in kunt koken, waar warm douchen geen sinecure is, waar je echt even na moet denken of je de fietsen van de drager haalt en waar je je toilet met een bekertje water doorspoelt en na de zoveelste plas de bak moet legen....                 Ja, en waar je extra handelingen (gebruik van een vuilniszak) moet verrichten als je een grote boodschap kwijt wilt. Want ook dát moet je kwijt, hoeveel menselijkheid is ons vreemd? 

Maar het kán allemaal wél! Dat is kamperen, of camperen, maar net zo goed superleuk! 

Vanaf dit weekend hopen we de stacaravan of het chalet uit te proberen op onze vaste plek in Vledder. 

Eens kijken hoe dat bevalt... 

Ennuh.... graag tot ziens daar!! 

We Kan goo!