Zomaar een zondagmiddag...

Als ik 's morgens de gordijnen open schuif, dan valt mijn oog eerst op de grote scheefgegroeide treurspar in het land aan de overkant van de weg. Als de takken bewegingloos over het land hangen, is het nog windstil en vaak een rustige dag, net zoals het vandaag lijkt te worden! 

Rechts van de boom kijk je het boerenland over, het landschap van de Combrailles, met weilandjes die omzoomd zijn door bomenwallen, doorsneden door boerenpaadjes, waar tractoren zich helemaal thuis voelen! Wij ook!

Naar links valt je oog op de heuvels, de houtzagerij in Montel en wat boerderijen in de verte.                    Daar komt ook de zon op, in de winter - zoals nu - wat meer naar het zuidwesten en elke dag ziet het er weer anders uit. Zoveel verschillende kleuren heb ik gezien, tijdens die eerste vijf minuten bij mijn slaapkamerraam...   

Bij helder weer zie je de besneeuwde bergen van het Massif de Sancy, waar je in de winter naar hartenlust kunt skiën, sleeën en genieten van alles wat daarbij hoort. Stel je nou maar niet voor dat het enigszins vergelijkbaar is met wat je in de Alpenlanden vindt... nee, hier is het "te behappen", minder hoog, minder massaal, minder vertier, minder après-ski, minder winkels, maar zeker ook minder duur! En leuk voor een dagje!

Niet voor niets hebben we gekozen voor deze plek, niet voor niets wonen wij in deze prachtige omgeving!

Een toer-ritje door de omgeving waar wij wonen doet ons weer even "ademhalen" in de frisse lucht die je proeft, ruikt en voelt in de bergen van het Massif de Sancy.  We zetten zelf een route uit, via dorpjes, meertjes, uitzichtpunten en bergen. 

Onze eerste stop is bij Etang Mabrut. Hier zijn we in het begin ook eens geweest, toen was het een meertje, er was een Gite die je kon huren en dat was het. Nu is er een parkeerplaats, een houten omheining en een prachtige zalmtrap aangelegd met diverse treden met watervalletjes. Bij het meer is een picknickplek ingericht en er is een wandelpad om het meer aangelegd! Deze gaan we onthouden voor een picknick in de zomer!

We rijden via kleine weggetjes naar La Bourboule en Le Mont Dore, karakeristieke en ouderwets - en voorheen enigszins decadente - stadjes, waar je de wintersport wel kunt voelen, kunt zien, kunt ruiken, maar als het etenstijd is geweest, gaat elk pand op slot, behalve misschien het winkeltje waar je plaatselijk gemaakte kaas en worst kunt scoren! 

Ski's zijn te huur, maar nu even niet, kom om twee uur maar terug! Of, beter nog, half drie! Dan kun je bij de skihellingen en de sleepliften nog best een parkeerplek vinden. Maar als je wilt skiën, zorg dan wel dat je om vijf uur de laatste afdaling pakt, want vanaf dan is het gedaan met de pret! 

Je vraagt je altijd af of hotels wel open zijn, de luiken voor de ramen zijn gesloten en erg bewoond lijkt het meestal niet! Het loopt ook niet echt over van de toeristen, we krijgen de indruk dat er best veel mensen uit de regio hier skiën of op een andere manier hun vrije tijd goed besteden, met hun familie en kinderen. 

Wij vinden deze stadjes heel aantrekkelijk. De rivier de Dordogne stroomt er met kracht doorheen en met de besneeuwde bergen op de achtergrond geeft het een echt vakantiegevoel, terwijl je hemelsbreed nog geen vijftig kilometer van huis bent! 

We rijden terug via een andere route en stoppen bij het Point de vue Roches Tuilière et Sanadoire.            Dat zegt jou waarschijnlijk helemaal niets, en ons tot nu toe ook niet, maar de grote parkeerplaats voor auto's, bussen en campers die er is aangelegd, zegt genoeg.

Een prachtig uitzichtpunt waar je over de hele noordelijke Auvergne uitkijkt, met de lagere bergen, daar in de verte, waar wij zo ongeveer wonen... 

Achter ons ligt het Lac de Guéry, waar je ook weer een prachtig uitzicht hebt over de besneeuwde bergen en het meer. 

Er is een berghut, waar je koffie en een snack kunt kopen en waar een toeristeninformatiebalie is. Je kunt er raquette's huren om onder je schoenen te binden, zodat je door de sneeuw kunt banjeren.

Die ligt hier echter niet bepaald hoog, dus de verhuur is gesloten. Koffie en info kunnen wél, dus we genieten er even van. Keurige toiletten maken het af!

Hier kun je prachtig wandelen, maar nu ligt er veel ijs op de paden en een wandeling wordt wel wat uitdagend zo, dus ook deze plek slaan wij op voor later vertier! 

De basiliek in Orcival kunnen we nog bezoeken. Deze moet bijzonder mooi zijn, maar kerkgangers in "zondagse kleren" lopen met hun boekjes en tasjes de kerk in. De parkeerplaats staat vol. Uiteraard kunnen we de basiliek ook inlopen, maar ik denk dat het lang zal duren voordat we weer buiten staan, dus ook deze bezichtiging komt op de lijst voor later! 

Zo heb je een andere keer ook weer wat te bekijken, maar dan beter op een doordeweekse dag! Voor deze zondagmiddag is het wel weer genoeg!

Thuis lekker de houtkachel aan, een bakkie doen en de laatste stukjes van de legpuzzel op hun plaats leggen, dan kan die ook weer terug in de doos, ik zoek nog een tijdje tevergeefs naar het laatste stukje, helaas, er blijft een gaatje over...