Als je door onze tuin loopt, vind je aan alle kanten ontluikend gekleurd nieuw leven. Wat is de lente toch prachtig!
De laatste weken is de temperatuur echter niet betrouwbaar; van kortebroekenweer naar winterjassenweer en weer terug... daar moet je toch wel wat flexibel mee kunnen omgaan.
We doen een dagje stad, kiezen deze keer voor Riom, onze administratieve hoofdstad van Puy de Dôme.
Het is regenachtig, dus lopend onder arcades door schieten we de basiliek in en bekijken deze met respect. Wát weer een bouwwerk, zowel van binnen als van buiten! Hier kun je wel even rondwandelen, nu het zo koud is buiten en regent.
De Tour d'Horloge is een bekende toren in Riom, en eigenlijk mag je deze bij een bezoek niet missen!
Wij denken dat we er wel weer een keer komen bij beter weer en laten de 125 treden maar even voor wat ze zijn. Het uitzicht zal met dit weer ook niet optimaal zijn. Dat bewaren we voor later!
Tijdens een droge bui lopen we terug naar de auto en zetten koers naar het Motormuseum in Riom.
Met recht een motormuseum.... ik weet niet hoeveel motoren hier wel niet staan opgesteld, maar het zijn er ontzettend veel! Tussen al dat glimmend tweewielergenot staan ook nog een Messerschmitt en een Heinkel autootje... en wat oud legermaterieel.
Driewielers met laadbakjes in alle kleuren en maten, vele zijspanmotoren en veel gerelateerde spullen uit vergane tijden. Een aantal antieke kinderwagens vullen de nog lege plekjes op. Als je hier van houdt, dan ben je een dag kwijt!
Twaalf mei is een datum. Maar wél een speciale datum!
Saint Achille, oftewel Sint Achillusdag! Twaalf mei zou een grens zijn tussen mogelijk winterse dagen en mogelijk zomerse dagen. Tsja, hoeveel waarheid moet je daar aan toe-eigenen??
Hier in Frankrijk (trouwens naar ik lees, in Nederland ook) is 12 mei van oudsher de datum waarna je met je tuin bezig mag gaan, want dan is de winter vertrokken en kan je "gegarandeerd" vorstvrij tuinieren!
Maar dat is ook weer een bijzonder variabele waarheid! Want!
Vandaag, 15 mei is de dichtstbijzijnde berg, de Mont Dore ondergesneeuwd! Niet een beetje, niet een klein smoezelig laagje wittigheid, maar een flinke, door winterse temperaturen in de hogere sferen, bevroren witte deken, die alles bedekt wat daarvoor gewoon zichtbaar en grijpbaar is...!
Winter dus, half mei, en koud, nat, bevroren, wit en echt geen lente!
Hoe zou het komen met alles wat we in de tuin geplant hebben? De moestuin is aangepakt, het aardbeiengedeelte is vernieuwd, het bloemenrondje is onkruidvrij gemaakt en de linderonde is helemaal gewied. De zinken emmers zijn gevuld met éénjarigen en aan de klimwand groeien de klimmers al tot boven aan toe!
Het gras is wekelijks gemaaid en de grootste dotten onkruid heb ik uit het grasveld getrokken.
Wat kun je anders dan maar afwachten? Volgende week worden temperaturen van bijna dertig graden verwacht.....
We rijden vandaag door de Creuse, naar Aubusson waar we wat boodschappen doen en waar we bij een familie-restaurantje wat eten.
De "baas" van het restaurantje heeft het druk! Er is een ingehuurde kracht aan het rennen om alle tafeltjes te bedienen en wat er gebeurt in de keuken kunnen wij niet volgen, maar daar zal ook ongetwijfeld het vuur hoog aan de schenen staan!
Men vliegt en draaft, toch duurt het een uur voordat wij ons dessert mogen verwelkomen.
Wij hebben echter vrij, zijn vrij, mogen ons vrij voelen en de tijd doet ons geen pijn.
We laten het ons maar welgevallen, de baas en de serveerster en de kok doen hun best om het ons naar de zin te maken en we laten het ons maar gebeuren.
Er zijn mensen die er eerder waren als wij en die zitten nu - tig uren later - misschien nóg wel te wachten...
Wij zijn allang weer thuis, lopen tussen de sneeuw- en hagelbuien door naar de kas, waar het één en ander nog wat te drinken nodig heeft en waar ik - hoe bijzonder - een beginnend wespennest ontdek!
Gisteren zat er al een beginnetje op een rode plastic-container, waar ik zo nu en dan wat onkruid in deponeer. Maar nu was er al een behoorlijk gegroeid "soort van boompje", vastgezet op de gladde zijkant van de container. Hoe is dat mogelijk?
Een wespennest, vastgekleefd op een gladde ondergrond? Het kán! In onze eigen kas en een wesp is bezig met zijn - of haar - werkzaamheden om er een acceptabel wespenonderkomen van te fabriceren!
Voordat het zover is, wordt het nest vakkundig door manlief gedegenereerd en afgevoerd! Iets doet mij denken aan eksternesten-to-be in onze lindeboom.... ook díe hebben het niet overleefd...
Reactie plaatsen
Reacties