Soms hè, dan kun je zo ontzettend genieten van de wereld om jou heen als je met je camera op pad bent!
En moet je dan lang op pad? Nou nee! Echt niet!
Ik noem dat dan vlakblij!
Vooral nu de herfstkleuren zich overal manifesteren, en dat dan vaak met als achtergrond een knalblauwe lucht!
Gouden bladeren, een rood-oranje bedekte grond waar je je voeten zo voorzichtig op zet, omdat je maar niet weet wat er onder al die bladeren leeft....
Hier en daar een klein paddestoeltje, een spin in een webje, zwevende webben die ergens houvast zoeken, en wat is het overal stil....
Als je langs een plas komt, waar een reiger stil staat te wachten op zijn of haar lekker hapje....
Als je
langs een
weiland komt,
waar
de prachtige
Auvergnate blonde koeien
nog heerlijk
grazen...
Als je even stopt om over de heuvels te kijken naar witte gebouwtjes met rode daken, waar je dan plotseling op enkele meters afstand twee hertjes ontdekt die afwachtend naar jou staan te turen en besluiten weg te springen als jij net besluit je camera wat omhoog te brengen....
Waar je talloze roofvogels opjaagt, die daarvoor nog rustig op een paaltje langs de weg zaten te turen naar een muizerig hapje.....
Waar je de natuur kunt zien, horen, voelen,maar ook ruiken!
Als je dan een handjevol van die prachtig gekleurde afgevallen blaadjes met je handen opraapt, dan ruik je de aarde, de natuur....
Iedereen die dit leest, zal zeggen "Ja, maar dat is hier ook hoor!"
Nou.... iedereen? Niet iedereen ziet dit hetzelfde natuurlijk, maar eerlijk? Overal is het mooi, als je het maar wilt zien!
Reactie plaatsen
Reacties